|
Afgelopen weekend met drie vrienden op stap geweest in Antwerpen. Altijd weer erg gezellig en met behulp van een maandelijkse spaarcyclus, ook altijd weer erg over the top. Een van de hoogtepunten, althans voor mij, en dit keer, na een spontane bowlingbreak ergens te Wuustwezel of al places, is altijd het eten. Deze keer was dat in een hippe tent op Zuid, de Velvet Lounge.
De combinatie lekker eten en een goed glas wijn is werkelijk iets wat bij mij al kippenvel geeft, als ik slechts de kaart lees. Hoe blij ben ik dan ook, dat ik de laatste jaren in Nederland een enorme opkomst zie van het wijnarrangement, bij elke gang een glas op het gerecht toe gespitste wijn. Geweldig, zo zit je niet tegen heug en meug met z’n tweeën de laatste restanten van 0.75 liter rode wijn nog weg te hachelen bij het nagerecht. Of drink je verplicht een glas witte huiswijn die misschien wel goed past bij gerookte zalm maar iets minder bij je foie gras. Dit omdat de witte wijn enkel per fles gaat. En je hebt net met je spaarzame centjes een fles rood besteld voor bij het hoofdgerecht. Zo maar wat voordelen van het wijnarrangement. Waarbij het uiteraard wel zaak is, dat de sommelier of de kok wel de juiste wijn bij de juiste dis weet te serveren.
Over die Foie Gras gesproken, hoewel niet zo diervriendelijk, gun ik mezelf,deze traktatie toch wel eens in de 2 jaar. En dan met een mooi glas dessertwijn, een combinatie die bij mij in mijn top drie staat van wereldse combinaties. Het wijnarrangement kende ze helaas nog niet in de Velvet Lounge, dus werd er door Martin (een van de vrienden) noodgedwongen bier bij gedronken. Belgische keuken eigen, zullen we maar zeggen. En dat dit gerecht dan dezelfde temperatuur had als het ijskoude biertje, zeg zon’3 graden, dat was in dit geval dan ook alleen maar te prijzen. Blij dat ik gepast had, althans dat dacht ik, voordat ik mijn torentje kingcrab uit blik proefde .
Het hoofdgerecht bestond uit een Brunello di Montalcino, heerlijk zacht en vol van smaak, intens genieten. We hadden er ook een mooi stukje vlees bij. Slechts een tikkeltje overdreven geprijsd, het waren misschien alweer franken die weer op de kaart stonden. Maar het was wel goed, meer verwacht, dat wel. Maar ik tip deze Brunello en zijn kwalitatief iets mindere buurman, de Vino Nobile di Montepulciano als de kerstwijn voor 2012.
De prijskwaliteit is ongekend. Daar kan heel de Bordeaux en de Bourgogne nog een puntje aan zuigen. De kwaliteit is meer dan goed de laatste jaren en we hebben toch iets klassieks in huis. Natuurlijk is het leuk om de gasten weer eens te verassen met een pareltje uit Nieuw Zeeland. Maar het is kerst en crisis, dus we pakken terug naar oude vertrouwde waarden.
Ze mogen of eigenlijk moeten, al wel een paar jaar gelegen hebben. Een groot voordeel is ook, dat ze vrijwel alleen maar goede jaargangen kennen de afgelopen 15 jaar (op 2002 en 2005 na) En ze zijn toch goed te verkrijgen, ook de oudere. En dat vanaf een Euro of 30, tot de wat bekendere huizen rond de 50,- euro. Duur? Ach ja, verglijkbaar klassiek ligt toch al snel voor minimaal het dubbele in de schappen. Te duur? Ga dan voor de buurman, de Vino Nobile di Montepulciano, dan wel de riserva nemen (die heeft een jaar langere houtrijping gehad) Deze is er vanaf een euro of 15,-
Nog te duur? Het is kerst en het geeft kippenvel, das op zijn minst 15 euro waard!
Ik ga dit jaar, denk ik, voor hazenpeper en een Brunello. Oud, vertrouwd klassiek en lekker. En ondertussen sparen we verder voor Bristol in 2012. Gaan we daar de crisis bestrijden, althans als ze dan nog niet een veto op de euro hebben.
|
